Open klassenraden bezocht door kinderrechtencommissaris Bruno Vanobbergen: "voorbeeld van good practice"

  • 23 maart 2018

“Intimiderend? Net fan van openheid”

ERASMUSATHENEUM EVALUEERT IN BIJZIJN VAN LEERLING (EN OUDERS)

    • ANTHONY STATIUS 
  • 23 maart 2018 
  • 02u47
Vlnr.: Leraar Matthias De Lobel, klastitularis Tim Maerschand, kinderrechtencommissaris Bruno Vanobbergen, die kwam luisteren, de 12-jarige leerling Storm en zijn mama Greta.

 Foto Anthony Statius Vlnr.: Leraar Matthias De Lobel, klastitularis Tim Maerschand, kinderrechtencommissaris Bruno Vanobbergen, die kwam luisteren, de 12-jarige leerling Storm en zijn mama Greta.

U kan een fragment bekijken dat te zien was in het VRT-journaal. Klik hier.

DEINZE Het Erasmusatheneum Deinze heeft gisteren een open klassenraad gehouden. Enkele eerstejaars, waarvan de meeste geflankeerd door mama en/of papa, kregen een evaluatie van hun leerkrachten. “Een goede leerling, maar soms te onzeker. Daarin kan ik mij perfect vinden”, zegt leerling Storm De Meester (12).

Het Erasmusatheneum in Deinze is een van de pioniers in het systeem van open klassenraden. In 2015 startte de school hiermee in de tweede en derde graad BSO en in het eerste jaar Erasmusklas. Vanaf volgend jaar wordt het systeem uitgebreid naar alle 500 leerlingen.

”In tegenstelling tot de klassieke klassenraad mogen de leerlingen op onze school aanwezig zijn tijdens de evaluatie door het lerarenteam”, zegt directrice Susan De Coninck. “Ze krijgen op voorhand hun rapport te zien en aan de hand van een vragenljst kunnen ze de open klassenraad voorbereiden. Zo kunnen ze zelf al nadenken en suggesties doen en zo worden ze niet overvallen tijdens de raad zelf. Na de evaluatie krijgt de leerling de kans om vragen te stellen of opmerkingen te geven. Ook de ouders mogen aanwezig zijn, maar enkel om te luisteren.”
 

Opbouwende kritiek

Gisterenmiddag had de 12-jarige Storm De Meester uit Landegem zijn mama Greta Aelterman meegebracht. In de conclusie van de klassenraad kwam Storm naar buiten als een goede leerling met een groot verantwoordelijkheidsgevoel, maar die soms moeilijk zijn onzekerheid de baas kan. “Mijn leraren moedigen me aan om meer in mezelf te geloven”, zegt Storm. “Ik moet er ook op letten dat ik beter moet plannen, meer mijn hand moet opsteken en meer moet noteren. Maar alles wat er werd gezegd, was correct. Vragen of opmerkingen had ik niet. Ik heb enkel gezegd dat de leerkrachten zo mogen blijven doorgaan en dat ik blij ben dat ze mij zo hard steunen.” “Ik herkende mijn zoon perfect in de opmerkingen van de leerkrachten”, zegt mama Greta. “Deze vorm van open communiceren is een van de redenen waarom ik voor deze school heb gekozen. Aanvankelijk dacht ik dat het intimiderend zou zijn, maar Storm voelt zich hier thuis op school, dus hij was op zijn gemak. Dat heb ik gezien.”

Ook voor de leerkrachten is het systeem een grote aanpassing. “Aan opmerkingen zoals ‘die leerling let niet op’ heeft niemand een boodschap”, zegt leerkracht Tim Maerschand. “Maar door het anders te verwoorden, bijvoorbeeld ‘om meer mee te zijn met de lessen zou hij aandachtiger moeten meewerken’, dan heeft de leerling daar veel meer aan. We gaan niets verbloemen, maar we gaan wel opbouwende kritiek geven. Als het er niet goed uitziet voor een leerling, dan zoeken we samen een oplossing.”